Η ανάγκη για αυξημένα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας, με έμφαση στα βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα οφέλη της για την υγεία, καθώς και στη σωματική, συναισθηματική, γνωστική και κοινωνική ανάπτυξη των μαθητών και μαθητριών, έχει αναγνωριστεί παγκοσμίως από οργανισμούς υγείας (π.χ. ΠΟΥ) και σε επίσημα έγγραφα και εκθέσεις πολιτικής της ΕΕ (π.χ. New Eurobarometer on sport and physical activity). Παράλληλα, πλήθος ερευνών έχουν εξετάσει τα τελευταία χρόνια τη σχέση μεταξύ σωματικής δραστηριότητας, Φυσικής Αγωγής και ακαδημαϊκών επιδόσεων καταδεικνύοντας τον θετικό αντίκτυπο που μπορεί να έχει η Φυσική Αγωγή όχι μόνο στη σωματική και ψυχική υγεία, αλλά και στις ακαδημαϊκές επιδόσεις των παιδιών, στις γνωστικές και εκτελεστικές λειτουργίες (μνήμη, μάθηση, προσοχή, ταχύτητα επεξεργασίας), καθώς και στη συνολική υγεία του εγκεφάλου, ακόμη και στους ενήλικες. Ωστόσο, παρά την εκτενή γνώση σχετικά με τα οφέλη της σωματικής δραστηριότητας, τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρείται μια σταδιακή απομάκρυνση από τη σωματική άσκηση, ως μέρος του νέου τρόπου ζωής, ιδιαίτερα στις ανεπτυγμένες χώρες (Eurostat), με αποτέλεσμα όχι μόνο την αύξηση των επιπέδων παχυσαρκίας και τη μείωση της διάρκειας του ύπνου, αλλά και την επιδείνωση της σωματικής και ψυχικής υγείας (WHO). Συνολικά, σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο, είναι επιτακτική η ανάγκη για καινοτόμες και συμπεριληπτικές προσεγγίσεις που θα προωθούν τη σωματική δραστηριότητα από την παιδική ηλικία, λαμβάνοντας υπόψη τις διαφορετικές ανάγκες και ικανότητες όλων των μαθητών και μαθητριών.